به گزارش میمتالز، مهمترین عدد در این میان، ۹۹.۳۵ درصد تولید محصول منطبق است، یعنی از هر ۱۰۰ تن شمش تولیدشده، حدود ۹۹.۳۵ تن مطابق استانداردهای کیفی و نیاز مشتری بوده است. به بیان دیگر، سهم محصول غیرمنطبق به حدود ۰.۶۵ درصد محدود شده است. همین فاصله کوچک، در مقیاس تولید صنعتی، اهمیت زیادی دارد، زیرا حتی چند دهم درصد کاهش در محصول نامنطبق میتواند به معنای کاهش ضایعات، کاهش دوباره کاری، کاهش هزینههای کنترل و افزایش قابلیت اتکای تولید باشد. گزارش منتشرشده درباره این رکورد نیز تأکید میکند که این میزان انطباق حاصل پایش مستمر فرآیندها، کنترل شاخصهای تولید و فعالیت واحد کنترل کیفیت و آزمایشگاههاست.
اما اهمیت عدد ۹۹.۳۵ درصد زمانی روشنتر میشود که آن را در کنار سایر عملکردهای غدیر نیریز قرار دهیم. این شرکت در دو ماه نخست سال ۱۴۰۵، رشد ۱۰۲.۵۸ درصدی تولید شمش را ثبت کرد و در اردیبهشتماه نیز ۶۲ هزار و ۱۸۳ تن شمش تولید کرد. در همین ماه رکورد ۴۴۹ ذوب به ثبت رسید و تعداد ذوب در یک سکوئنس نیز به ۱۶ ذوب افزایش یافت.
این اعداد از یک منظر اهمیت ویژهای دارند، افزایش تولید در صورتی ارزشمند است که به افت کیفیت منجر نشود. یکی از چالشهای همیشگی صنعت فولاد همین نقطه است، افزایش سرعت و حجم تولید میتواند فشار بیشتری بر تجهیزات، مواد اولیه و فرآیندهای کنترل وارد کند. بنابراین، ثبت رشد تولید همزمان با حفظ نرخ بالای محصول منطبق، نشان میدهد غدیر نیریز تلاش کرده است میان کمیت، بهرهوری و کیفیت تعادل ایجاد کند.
شاخص دیگری که باید در ارزیابی کیفیت تولید مورد توجه قرار گیرد، عملکرد واحد احیای مستقیم است. آهن اسفنجی باکیفیت، خوراک مناسب تری برای فولادسازی فراهم میکند و کیفیت آن به طور مستقیم بر پایداری فرآیند فولادسازی و مشخصات محصول نهایی اثر میگذارد. پیشتر نیز درباره غدیر نیریز گزارش شده بود که کیفیت بالای آهن اسفنجی این شرکت موجب شده تقاضا برای محصول آن افزایش پیدا کند و حتی در معاملات بورس کالا، محصول شرکت در مقاطعی با قیمت بالاتر از میانگین موزون معامله شود. این اتفاق را میتوان یک سیگنال بازار از اعتماد به کیفیت محصول دانست، هرچند قیمت به تنهایی معیار قطعی کیفیت نیست.
از سوی دیگر، کیفیت را نمیتوان از بهرهوری جدا کرد. غدیر نیریز در نیمه نخست سال مالی ۱۴۰۴-۱۴۰۵، مصرف گاز خود را از حدود ۲۹۶.۴ نرمال مترمکعب به ۲۷۴ نرمال مترمکعب کاهش داده که معادل کاهش حدود ۷.۶ درصدی است. همچنین مصرف گاز شرکت حدود ۱۲ درصد پایینتر از استاندارد کشوری گزارش شده است.
این کاهش مصرف انرژی در کنار کیفیت اهمیت دارد، زیرا تولید فولاد با کیفیت بالا تنها با افزایش مصرف منابع امکانپذیر نیست. واحدی که بتواند با مصرف کمتر انرژی، تولید پایدار و محصول منطبق بیشتری داشته باشد، در عمل در حال افزایش بهرهوری واقعی تولید است.
حتی عملکرد شرکت در شرایط محدودیت انرژی نیز این تصویر را تکمیل میکند. در مردادماه ۱۴۰۵، با وجود محدودیت ۸۵ درصدی برق و قطعیهای مکرر، غدیر نیریز توانست حدود ۴۵ هزار تن شمش تولید کند. چنین عملکردی البته به معنای بیاثر بودن محدودیت انرژی نیست، اما نشان میدهد مدیریت فرآیند و بهرهبرداری میتواند بخشی از آثار این محدودیتها را کنترل کند؛ بنابراین شاید مهمترین پیام آمارهای جدید غدیر نیریز این باشد که کیفیت در این مجموعه در حال تبدیل شدن از یک شعار سازمانی به یک شاخص قابل اندازهگیری است. نرخ ۹۹.۳۵ درصدی محصول منطبق، در کنار رشد تولید ۱۰۲.۵۸ درصدی، تولید ۶۲ هزار و ۱۸۳ تن شمش در یک ماه، ثبت ۴۴۹ ذوب، کاهش ۷.۶ درصدی مصرف گاز و مصرف حدود ۱۲ درصد پایینتر از استاندارد، تصویری از یک رویکرد سیستمی ارائه میدهد.
در نهایت، مزیت اصلی این مسیر برای غدیر نیریز فقط تولید شمش بیشتر نیست، بلکه تولید محصولی است که با ضایعات کمتر، مصرف بهینهتر منابع و انطباق بالاتر با نیاز مشتری وارد بازار شود. اگر شرکت بتواند نرخ ۹۹.۳۵ درصدی انطباق را در دورههای طولانی حفظ و حتی بهبود دهد، این شاخص میتواند به یکی از مهمترین مؤلفههای مزیت رقابتی آن در بازار فولاد تبدیل شود؛ بازاری که در آن دیگر تنها «چقدر تولید کردن» تعیین کننده نیست، بلکه «با چه کیفیت و هزینهای تولید کردن» اهمیت فزایندهای پیدا کرده است.
منبع: تیتر ۲۰