افت قیمت آلومینیوم در بورس لندن، اصلاح موقت یا تغییر مسیر بازار؟

به گزارش می‌متالز، بازار جهانی آلومینیوم در روز‌های اخیر شاهد عقب‌نشینی قیمت‌ها از اوج‌های ثبت‌شده در ابتدای ژوئن بوده است. قیمت نقدی آلومینیوم در بورس فلزات لندن (LME) در ۰۹ ژوئن ۲۰۲۶ به ۳۶۰۸ دلار در هر تن رسید، رقمی که نسبت به سقف حدود ۳۷۹۰ دلاری ثبت‌شده در دوم ژوئن، نزدیک به ۵ درصد کاهش را نشان می‌دهد. با این حال بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند این افت بیش از آن که نشانه‌ای از تضعیف بنیاد‌های بازار باشد، یک اصلاح طبیعی در روند صعودی فلزات پایه محسوب می‌شود.

بررسی داده‌های بازار نشان می‌دهد که آلومینیوم هم‌چنان در سطوح تاریخی بالایی معامله می‌شود. طی دو سال گذشته قیمت این فلز بالاتر از ۳۴۰۰ دلار در هر تن باقی مانده که نشان‌دهنده تداوم فشار‌های ساختاری بر عرضه جهانی است. افزایش هزینه‌های انرژی، محدودیت‌های زیست‌محیطی، ریسک‌های ژئوپلیتیکی و کاهش موجودی انبار‌ها از جمله عواملی هستند که هم‌چنان از قیمت‌ها حمایت می‌کنند.

اما یکی از مهم‌ترین نشانه‌هایی که تحلیل‌گران برای ارزیابی وضعیت بازار به آن توجه می‌کنند، ساختار قرارداد‌های آتی است. داده‌های بورس فلزات لندن نشان می‌دهد اگرچه قرارداد‌های نقدی در یک روز حدود ۱.۷ درصد افت کرده‌اند، اما قرارداد‌های سه‌ماهه تنها ۰.۴ درصد کاهش یافته‌اند. در مقابل، قرارداد‌های بلندمدت تحویل دسامبر ۲۰۲۷ حتی با افزایش قیمت همراه بوده‌اند.

این تفاوت معنادار نشان می‌دهد فعالان بازار با دیدگاه بلندمدت هنوز نسبت به چشم‌انداز آلومینیوم خوش‌بین هستند و کاهش اخیر را بیشتر ناشی از شناسایی سود معامله‌گران کوتاه‌مدت می‌دانند تا تغییر در وضعیت عرضه و تقاضای جهانی.

از سوی دیگر، ادامه ساختار «بکواردیشن» در بازار، یعنی بالاتر بودن قیمت‌های نقدی نسبت به قیمت‌های آتی، نشانه‌ای از محدودیت عرضه در کوتاه‌مدت است. در چنین شرایطی دارندگان فلز فیزیکی برای عرضه فوری محصول خود از مزیت قیمتی برخوردار هستند، موضوعی که به طور معمول با بازار‌های دارای کمبود عرضه همراه است.

دلار قوی، متهم اصلی افت قیمت‌ها

بخش مهمی از فشار اخیر بر بازار آلومینیوم را باید در تحولات اقتصاد کلان جست‌و‌جو کرد. تقویت ارزش دلار آمریکا در هفته‌های گذشته باعث شده قدرت خرید مصرف‌کنندگان و واردکنندگان خارج از ایالات متحده کاهش یابد. از آنجا که آلومینیوم در بازار‌های جهانی بر مبنای دلار معامله می‌شود، رشد ارزش این ارز به طور معمول به کاهش تقاضای کوتاه‌مدت و فشار بر قیمت فلزات پایه منجر می‌شود.

به اعتقاد کارشناسان، در صورتی که روند دلار معکوس شود، قیمت آلومینیوم می‌تواند بار دیگر به محدوده ۳۷۰۰ تا ۳۸۰۰ دلار بازگردد، حتی بدون آن که تغییری در توازن واقعی عرضه و تقاضا رخ دهد.

کاهش ریسک‌های عرضه یا اصلاح سود؟

عامل دیگری که در افت اخیر قیمت‌ها نقش داشته، کاهش بخشی از ریسک ژئوپلیتیکی موجود در بازار است. طی دو سال گذشته نگرانی درباره هزینه انرژی واحد‌های ذوب، محدودیت‌های تجاری و اختلال در زنجیره تأمین مواد اولیه، بخش مهمی از رشد قیمت آلومینیوم را رقم زده بود. اکنون با کاهش نسبی این نگرانی‌ها، بخشی از حباب ریسک از بازار تخلیه شده است.

در کنار این موضوع، بسیاری از سرمایه‌گذاران پس از جهش قیمت‌ها تا نزدیکی ۳۸۰۰ دلار اقدام به ذخیره سود کردند. این رفتار در بازار‌های کالایی به طور کامل طبیعی است و به طور معمول پس از ثبت سقف‌های جدید قیمتی مشاهده می‌شود.

اگرچه قیمت‌ها کاهش یافته‌اند، اما داده‌های انبار‌های بورس فلزات لندن هم‌چنان از محدود بودن عرضه حکایت دارد. موجودی کل آلومینیوم ثبت‌شده در انبار‌های بورس به حدود ۳۳۱ هزار تن کاهش یافته و روند نزولی ذخایر ادامه دارد.

کاهش موجودی‌ها به طور معمول نشانه مثبتی برای بازار محسوب می‌شود، زیرا بیان‌گر آن است که مصرف هم‌چنان از عرضه پیشی گرفته است. هر چند کاهش تعداد وارانت‌های ابطال‌شده نشان می‌دهد برخی خریداران در کوتاه‌مدت برای تصمیم‌گیری درباره خرید‌های جدید محتاط‌تر شده‌اند، اما هنوز نشانه‌ای از افت جدی تقاضا در بازار دیده نمی‌شود.

یکی دیگر از عوامل مهمی که مانع از سقوط بیشتر قیمت آلومینیوم می‌شود، هزینه بالای مواد اولیه است. قیمت آلومینا، ماده اصلی تولید آلومینیوم، در سطح ۳۰۵ دلار در هر تن تثبیت شده و کاهش محسوسی نداشته است.

این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا هزینه تولید بسیاری از واحد‌های ذوب جهانی هم‌چنان بالا باقی مانده است. در صورت کاهش شدید قیمت آلومینیوم، بخشی از ظرفیت تولید جهان از سوددهی خارج خواهد شد و تولیدکنندگان ناچار به کاهش عرضه می‌شوند؛ اتفاقی که دوباره به حمایت از قیمت‌ها منجر خواهد شد.

به همین دلیل تحلیل‌گران معتقدند آلومینا در شرایط کنونی به یکی از مهم‌ترین لنگر‌های قیمتی بازار آلومینیوم تبدیل شده است.

سه سناریو برای بازار آلومینیوم

در کوتاه‌مدت محتمل‌ترین سناریو، نوسان قیمت در محدوده ۳۵۵۰ تا ۳۷۰۰ دلار است. در این حالت بازار ضمن هضم اصلاح اخیر، هم‌چنان از حمایت موجودی پایین انبار‌ها و هزینه‌های بالای تولید برخوردار خواهد بود.

سناریوی نزولی زمانی فعال می‌شود که هم‌زمان دلار تقویت شود، تقاضای چین کاهش یابد و موجودی انبار‌ها افزایش پیدا کند، شرایطی که در حال حاضر شواهد کافی برای وقوع آن مشاهده نمی‌شود.

در مقابل، هر گونه اختلال جدید در عرضه جهانی، رشد هزینه‌های انرژی یا کاهش ارزش دلار می‌تواند زمینه بازگشت قیمت‌ها به محدوده ۳۹۰۰ دلار را فراهم کند.

برآیند داده‌های فعلی نشان می‌دهد افت اخیر آلومینیوم بیش از آن که آغاز یک روند نزولی باشد، اصلاحی موقت در بازاری است که هم‌چنان از عوامل بنیادی قدرتمند حمایت می‌شود. محدود بودن موجودی انبارها، هزینه‌های بالای تولید، نقش فزاینده آلومینیوم در صنایع انرژی پاک و تداوم سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های جهانی، عواملی هستند که چشم‌انداز میان‌مدت این فلز را هم‌چنان مثبت نگه داشته‌اند.

در چنین شرایطی، فعالان بازار بیش از آن که نگران افت چند روزه قیمت باشند، تحولات مربوط به دلار آمریکا، وضعیت اقتصاد چین و روند هزینه‌های انرژی را زیر نظر گرفته‌اند، متغیر‌هایی که مسیر آینده بازار آلومینیوم را تعیین خواهند کرد.