فولاد چین در میانه رکود و رونق

‌می‌متالز - صنعت فولاد چین این روز‌ها تصویری دوگانه از خود به نمایش گذاشته است؛ به‌گونه‌ای‌که ارزیابی وضعیت واقعی آن چندان آسان نیست. از یک‌سو، بخشی از شاخص‌ها از تداوم ضعف و کاهش فعالیت این صنعت حکایت دارند و از سوی دیگر، با توجه به رشد نه‌چندان مطلوب دومین اقتصاد بزرگ جهان، عملکرد فولادسازان چینی همچنان فراتر از انتظار ارزیابی می‌شود. در مجموع، داده‌های رسمی نشان می‌دهد این صنعت توانسته از رکود عمیق فاصله بگیرد، اما هنوز نشانه‌ای از بازگشت به رونق پایدار در آن دیده نمی‌شود.

به گزارش می‌متالز، بر اساس آمار‌های رسمی، تولید فولاد خام چین در ژوئن به ۸۳.۶۷‌ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۰.۴ درصد افزایش داشت؛ هرچند در مقایسه با تولید ۸۴.۳۶‌ میلیون تنی ماه مه کاهش اندکی را نشان می‌دهد. در عین حال، تولید روزانه فولاد در ژوئن به ۲.۷۹‌ میلیون تن رسید که بالاترین سطح از ماه مارس به شمار می‌رود و نسبت به میانگین روزانه ۲.۷۲‌ میلیون تنی ماه مه نیز افزایش جزئی داشته است.

با وجود این، عملکرد نیمه نخست سال تصویر متفاوتی ارائه می‌دهد. مجموع تولید فولاد چین در ۶ماه نخست سال۲۰۲۶ به ۴۹۹.۹۵‌ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۳ درصد کاهش یافته است. این روند احتمال آن را تقویت می‌کند که تولید سالانه فولاد چین برای دومین سال متوالی کمتر از یک‌میلیارد تن باقی بماند؛ زیرا کارخانه‌های فولادی این کشور معمولا در نیمه دوم سال با کاهش تولید مواجه می‌شوند. مهم‌ترین چالش صنعت فولاد چین به ناهمگونی روند رشد در بخش‌های مختلف اقتصاد بازمی‌گردد. بخش ساختمان که حدود یک‌سوم تقاضای فولاد این کشور را به خود اختصاص می‌دهد، همچنان در رکود قرار دارد. سرمایه‌گذاری در بخش املاک طی نیمه نخست سال نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱۸ درصد کاهش یافته، آغاز پروژه‌های ساختمانی ۲۳.۴ درصد افت کرده و فروش واحد‌های مسکونی بر مبنای زیربنا نیز ۱۱.۶ درصد کاهش داشته است.

بازار خودروی چین نیز نشانه‌هایی از افت تقاضا را بروز داده است. فروش خودرو در این کشور در نیمه نخست سال ۴.۱ درصد کاهش یافته است؛ درحالی‌که در مدت مشابه سال ۲۰۲۵ رشد ۱۱.۴ درصدی را تجربه کرده بود. با این حال، صنعت خودرو‌های برقی همچنان یکی از نقاط قوت اقتصاد چین محسوب می‌شود. صادرات این محصولات با افزایش تقاضای جهانی، در پی فاصله گرفتن مصرف‌کنندگان از خودرو‌های بنزینی و دیزلی و همچنین نوسانات بازار انرژی ناشی از تنش‌های نظامی در خاورمیانه، همچنان روندی صعودی دارد، هرچند شتاب فروش در بازار داخلی چین نسبت به سال‌های گذشته کاهش یافته است. در بخش صادرات صنعتی چین نیز وضعیت همچنان نسبتا مطلوب ارزیابی می‌شود. صادرات پنل‌های خورشیدی این کشور در ماه ژوئن، با وجود حذف مشوق بازپرداخت مالیاتی صادرات، به رشد خود ادامه داد و نشان داد بخشی از صنایع صادرات‌محور چین همچنان از تقاضای خارجی مناسبی برخوردارند.

بازار فولاد چین نیز طی یک سال گذشته ثبات نسبی داشته است. قیمت میلگرد در بورس شانگهای در میانه دامنه نوسان امسال قرار دارد و موجودی انبار‌ها اگرچه نسبت به سال گذشته افزایش یافته، اما هنوز به سطوح بالای سال‌های قبل نرسیده است. این موضوع نشان می‌دهد بازار فولاد، با وجود ضعف بخش مسکن، هنوز با مازاد عرضه شدیدی مواجه نشده است. در مقابل، بازار سنگ‌ آهن عملکرد بهتری نسبت به فولاد داشته است. واردات سنگ‌ آهن چین در ژوئن به بالاترین سطح ۶ماه اخیر رسید و در نیمه نخست سال نیز بیش از ۶ درصد افزایش یافت. کاهش تولید داخلی و بازسازی ذخایر، مهم‌ترین عوامل رشد تقاضای وارداتی بوده‌اند.

با این حال، موجودی سنگ‌ آهن بنادر چین همچنان در سطح بالایی قرار دارد؛ موضوعی که احتمال تداوم رشد واردات یا افزایش قیمت‌ها را محدود می‌کند. از سوی دیگر، افزایش عرضه از سوی تولیدکنندگان بزرگی مانند استرالیا و برزیل و همچنین ورود تدریجی سنگ‌ آهن پروژه عظیم سیماندو در گینه، فشار نزولی بر قیمت‌های جهانی وارد کرده است. در مجموع، اگرچه بازار مواد اولیه نسبت به فولاد وضعیت باثبات‌تری دارد، اما چشم‌انداز صنعت فولاد چین همچنان به سیاست‌های محرک اقتصادی دولت پکن وابسته است. در صورت اجرای بسته‌های حمایتی جدید برای بخش‌های تولیدی و ساختمانی، می‌توان انتظار داشت تقاضای فولاد و سنگ‌ آهن نیز تقویت شود.