![بازدید سرزده پزشکیان از یک سازمان دولتی/ گله رئیسجمهوری از وضعیت این پروژهها بازدید سرزده پزشکیان از یک سازمان دولتی/ گله رئیسجمهوری از وضعیت این پروژهها](/files/fa/news/1403/6/1/558452_834.jpg)
به گزارش می متالز، ابوالقاسم شفیعی در آیین افتتاح دوازدهمین نمایشگاه بینالمللی سنگ نیمور محلات با بیان اینکه مخالفت با افزایش ارزش افزوده در صنعت سنگ، خلاف عقل و ارزشهای کشور است، افزود: خامفروشی مطلق قطعا مذموم نیست، اما در تصمیم گیری ها باید به میزان ذخایر، بهرهوری و تغییرات تکنولوژی توجه کرد.
وی با بیان اینکه آمار تولید 15 میلیون تن سنگ در کشور، مربوط به سالهای قبل است، چراکه تولید سنگ در سال 97 در کشور 10.5 میلیون تن بوده است، گفت: غالب سنگبریهای کشور و حتی سنگبریهای محلات با انبارها و کارخانههای مملو از سنگ بریده مواجهند و این شرایط حاصل رکود 57 درصدی صنعت ساختمان و ساخت و ساز است که عدم تقاضا را به بازار تحمیل کرده است.
شفیعی با اشاره به حوزه فرآوری سنگ، افزود: خوشبختانه در استان مرکزی و محلات بهترین کارخانجات سنگبری با خط تولید ایتالیا و بهترین برندها ایجاد شده است، اما سوال اینجاست که چه تعداد از این کارخانجات موفق به صادرات سنگ فرآوری شدهاند؟ مسائل صادرات سنگ فرآوری شده با صادرات سنگ کوپ بسیار متفاوت است.
وی تصریح کرد: تکنولوژی و ماشینآلات وارد کشور شده است، اما در بحث نیروی انسانی و فرآوری نهایی با مشکل مواجه هستیم. از زمان دولت هفتم و هشتم به بعد، نزدیک 600 دستگاه ماشینآلات سنگبری از طریق منابع صندوق ذخیره ارزی وارد کشور شد، متوسط ظرفیت این دستگاهها فرآوری 200 هزار مترمربع سنگ است، اما در طول این سالها حتی 10 هزار مترمربع سنگ فرآوری شده به تولید و صادرات نرسید.
رییس انجمن سنگ ایران با بیان اینکه عمده صادرات کنونی ما به بازار عراق است که در واقع برای ما خسارت به همراه دارد، گفت: سنگ به قیمت متری 40 تا 50 هزار تومان و در حالی که هزینه برش آن تامین نمیشود، توسط عراقیها خریداری میشود، این موارد نشان می دهد که این بازار برای خرید سنگهای با کیفیت پایین به سراغ ایران میآید و در واقع ایران به بازارهای مصرف استاندارد بینالمللی صادراتی انجام نداده یا صادرات انجام شده بسیار محدود بوده است.
وی با بیان اینکه در بحث خام فروشی، برای مثال ذوب آهن برای تعیین عوارض جهت سنگ آهن ملاک قرار داده شده بیان کرد: یک برگ کارشناسی در وزارتخانه صمت وجود ندارد که نشان دهد این اقدام برای حوزه سنگ مثبت بوده است.
شفیعی گفت: این اقدام در زمان دولت نهم و دهم انجام شد و خساراتی را نیز متحمل شدیم، دقیقا 970 هزار تن در سال 88 صادرات سنگ از کشور انجام میگرفت که با وضع عوارض این رقم به 520 هزار تن صادرات رسید و عملا بازار برای ترکها باز شد و دوندگی 20 ساله فعالان صنعت سنگ کشور در 43 کشور دنیا پوچ شد، در واقع اعمال این عوارض مصادره اموال و زحمات فعالان این حوزه است.
وی با بیان اینکه کارخانجات ترکیه بازار جهانی را به روی خود باز میبینند و همین تعامل دریافت LC را برایشان ساده کرده است که تسهیل در روند تامین مواد اولیه و صادرات را رقم میزند، گفت: در ایران فعالان حوزه سنگ امکان دریافت و پرداخت LC ندارند و وقتی خود تحریمی هم به مشکلات اضافه شود مسلما هیچ عقل سلیمی این هزینهها را متقبل نمیشود.
شفیعی تاکید کرد: در شرایط کنونی تحریمها، فعالان حوزه سنگ با چنگ و دندان برای ورود یک دلار به کشور تلاش کرده و این صنعت را حفظ کردهاند. انجمن سنگ صددرصد حامی فرآوری و ایجاد ارزش افزوده است، اما خام فروشی را مذموم نمیداند که البته این بدان معنا نیست که کسانی که چنین عقیده ای دارند، تعصب و عرق ملی ندارند.
وی با انتقاد نسبت به عملکرد صداوسیما در حوزه صنعت سنگ کشور مدعی شد: طی 1.5 سال اخیر براساس بخشنامه وزارت صمت ورود سنگ بریده به کشور ممنوع اعلام شد، اما یکی از گزارشهای صداوسیما نشان داد که در یکی از کارگاههای سنگبری یک کارگر اعلام میکند سنگ معدن ایران برای برش به چین ارسال شده و پس از بازگشت سنگ برش خورده به کشور آنرا به چهار برابر قیمت خریداری کردهایم.
رییس انجمن سنگ ایران تصریح کرد: صداوسیما باید از من به عنوان رییس انجمن سنگ ایران که سه سال در این سمت هستم و در 45 کشور دنیا نمایشگاه داشتهام سوال و مصاحبه کند نه یک کارگر سنگبری در یک واحد سنگبری مجهولالنام. از طرفی بیان میکنند که چینیها سنگ را 40 دلار میخرند و به 3600 دلار تبدیل میکنند. یعنی ما این میزان نادان هستیم که اموال ملت را به تاراج گذاشتهایم؟ چینیها اگر بتوانند با 50 دلار یک تن سنگ از ایران بخرند، کلاه خود را به آسمان پرتاب میکنند. متاسفانه پخش این برنامهها مصداق تشویش اذهان عمومی است.
شفیعی همچنین ابراز عقیده کرد: حتی برخی از کارشناسان در رسانهها مطرح میکنند که کشتیهایی در خلیج فارس وجود دارند که سنگ را میگیرند و همانجا برش میزنند و به کشور باز میگردانند در حالی که چنین چیزی نه تنها در خلیج فارس بلکه در کره زمین وجود ندارد. یک اره برش 60 تن و فونداسیون آن 200 تن وزن دارد چطور میتوان روی دریا با چنین دستگاهی برش سنگ انجام داد؟ نباید اقدامی انجام شود که همین میزان ارز ناشی از صادرات هم وارد کشور نشود .