چین و هند؛ دو موتور متفاوت رشد بازار جهانی اکستروژن آلومینیوم

‌می‌متالز - بازار جهانی اکستروژن آلومینیوم در آستانه یک دگرگونی ساختاری قرار گرفته است، دگرگونی‌ای که بیش از هر چیز تحت تأثیر دو بازیگر آسیایی، یعنی چین و هند، شکل می‌گیرد. اگر چین با مقیاس عظیم تولید و مصرف، استاندارد‌های این صنعت را تعیین می‌کند، هند با نرخ رشد بالا و توسعه صنایع راهبردی، در حال تبدیل شدن به قطب جدید تقاضا و سرمایه‌گذاری است. این دو کشور اگرچه در دو مرحله متفاوت از توسعه صنعتی قرار دارند، اما مجموع تحولات آنها آینده زنجیره تأمین جهانی آلومینیوم را بازتعریف خواهد کرد.

به گزارش می‌متالز، در سال ۲۰۲۴، تقاضای جهانی اکستروژن آلومینیوم به حدود ۳۴.۳ میلیون تن رسید، در حالی که ظرفیت نصب‌شده جهان نزدیک به ۵۰ میلیون تن برآورد می‌شود. این مازاد ظرفیت به طور عمده در آسیا و به ویژه در چین متمرکز است، موضوعی که به این کشور امکان داده نه تنها نیاز داخلی خود را تأمین کند، بلکه بر قیمت‌ها، تجارت جهانی و رقابت در صنایع پایین‌دستی نیز اثرگذار باشد.

چین امروز حدود دو سوم مصرف و ظرفیت تولید اکستروژن آلومینیوم جهان را در اختیار دارد. مصرف این کشور از حدود ۲۱.۵ میلیون تن در سال ۲۰۲۴ به بیش از ۲۷.۵ میلیون تن تا سال ۲۰۳۰ خواهد رسید، رشدی که اگرچه از نظر درصدی چندان بالا نیست، اما به دلیل حجم بازار، تأثیری تعیین‌کننده بر صنعت جهانی دارد.

نکته مهم‌تر، تغییر ترکیب تقاضای چین است. در گذشته بخش ساختمان و ساخت‌و‌ساز موتور اصلی مصرف آلومینیوم بود، اما رکود بازار مسکن موجب شده رشد تقاضا به سمت صنایع پیشرفته منتقل شود. امروز خودرو‌های برقی، تجهیزات انتقال برق، سیستم‌های ذخیره‌سازی انرژی، مدیریت حرارتی، حمل‌و‌نقل ریلی و انرژی خورشیدی، محرک‌های اصلی بازار چین هستند. به بیان دیگر، مصرف آلومینیوم در این کشور از یک اقتصاد مبتنی بر ساخت‌و‌ساز به اقتصادی مبتنی بر فناوری و گذار انرژی تغییر مسیر داده است.

در همین حال، تولیدکنندگان چینی نیز راهبرد صادراتی خود را بازطراحی کرده‌اند. افزایش تعرفه‌ها و محدودیت‌های تجاری در آمریکا و اروپا باعث شده صادرات چین بیش از گذشته به بازار‌های جنوب شرق آسیا، آمریکای جنوبی، آسیای مرکزی و استرالیا هدایت شود. ایجاد انبار‌های خارجی، مراکز فرآوری برون مرزی و شبکه‌های لجستیکی جدید نیز بخشی از این راهبرد برای حفظ سهم بازار جهانی است.

هند؛ بازار کوچک‌تر، اما پرشتاب

در سوی دیگر، هند اگرچه از نظر حجم بازار فاصله زیادی با چین دارد، اما یکی از سریع‌ترین نرخ‌های رشد جهان را تجربه می‌کند. تقاضای اکستروژن آلومینیوم این کشور از حدود ۷۹۵ هزار تن در سال ۲۰۲۵ به ۸۵۸ هزار تن در سال ۲۰۲۶ خواهد رسید و ارزش بازار نیز تا سال ۲۰۳۰ با نرخ رشد سالانه بیش از ۱۰ درصد افزایش پیدا می‌کند.

رشد هند بر پایه توسعه زیرساخت‌ها، انرژی‌های تجدیدپذیر، صنعت خودرو، پروژه‌های عمرانی و به ویژه صنایع دفاعی و هوافضا استوار است. راه‌اندازی پرس‌های سنگین اکستروژن برای تولید مقاطع آلیاژی پیشرفته مورد نیاز صنایع دفاعی، نشان می‌دهد دهلی‌نو در تلاش است از تولید محصولات ساختمانی به سمت محصولات با ارزش افزوده بالا حرکت کند.

با این حال، هند هم‌چنان با چالش‌های ساختاری رو‌به‌رو است. ظرفیت نصب‌شده این کشور حدود سه میلیون تن در سال است، اما تنها ۴۰ تا ۴۳ درصد آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. هزینه بالای انرژی، وابستگی به واردات مواد اولیه، تعرفه‌های نامتوازن و آسیب‌پذیری زنجیره تأمین، از مهم‌ترین موانع توسعه این صنعت محسوب می‌شوند.

بحران انرژی در غرب آسیا طی سال ۲۰۲۶ نیز این آسیب‌پذیری را آشکار کرد. کمبود سوخت موجب توقف فعالیت ده‌ها واحد اکستروژن و کاهش قابل توجه تولید شد، رخدادی که نشان داد رشد تقاضا بدون امنیت زنجیره تأمین، تضمین‌کننده توسعه پایدار نخواهد بود.

مقایسه چین و هند نشان می‌دهد این دو کشور رقیب مستقیم یکدیگر نیستند، بلکه هر یک نماینده مرحله‌ای متفاوت از توسعه صنعتی هستند. چین با تکیه بر مقیاس تولید، فناوری و صادرات، هم‌چنان رهبر بلامنازع بازار باقی خواهد ماند، اما هند با سرمایه‌گذاری در صنایع راهبردی، توسعه زیرساخت‌ها و افزایش مصرف داخلی، به یکی از مهم‌ترین موتور‌های رشد تقاضای جهانی تبدیل می‌شود.

در مجموع، آینده بازار جهانی اکستروژن آلومینیوم دیگر تنها به ساخت‌و‌ساز وابسته نیست. گذار انرژی، خودرو‌های برقی، شبکه‌های انتقال برق، صنایع دفاعی و دیجیتالی شدن اقتصاد، مهم‌ترین محرک‌های تقاضا در دهه آینده خواهند بود. از این منظر، چین و هند نه تنها بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان آلومینیوم، بلکه دو بازیگر اصلی در بازآرایی زنجیره ارزش فلزات راهبردی جهان به شمار می‌روند.