به گزارش میمتالز، بازسازی فولاد مبارکه پس از آسیبهای ناشی از جنگ، تنها یک عملیات فنی و صنعتی نیست؛ روایتی از مقاومت، تلاش و ایستادگی هزاران کارگر و مهندس است که میتواند از دریچه هنر و تصویر نیز برای جامعه روایت شود. در همین راستا، کارگاه کشوری «محکمتر از فولاد» با حضور جمعی از طراحان گرافیک، تصویرسازان و عکاسان برگزار شده تا هنرمندان با بازدید از خطوط تولید و مشاهده آثار آسیب و بازسازی، روایت خود را از این اتفاق در قالب پوستر، تصویر و آثار مفهومی ارائه کنند.
حامد مغروری، طراح و گرافیست درباره شکلگیری این کارگاه و تجربه بازدید هنرمندان از فولاد مبارکه اظهار کرد: در مجمع طراحان، برنامهای را بر اساس اتفاقی که برای فولاد رخ داده بود، طراحی کردیم؛ اتفاقی که برای ما بسیار ناگوار بود، چراکه پیش از این نیز در کارگاههای مختلف از کارخانه فولاد بازدید کرده و با مجموعه این صنعت و اهمیت آن آشنا شده بودیم.
وی افزود: آنچه ذهن ما را درگیر کرد این بود که فولاد را میتوان یکی از خطوط مقدم اقتصاد ایران دانست و وقتی چنین اتفاقی برای این مجموعه رخ داد، طبیعتاً نگرانیهای زیادی برای ما ایجاد شد.
مغروری ادامه داد: با مشورت دوستان روابط عمومی و همچنین پیگیریهای آقای مجلسی، به این نتیجه رسیدیم که یک کارگاه کشوری برگزار کنیم و از طراحان گرافیک، تصویرسازان و عکاسانی که در این حوزه فعالیت دارند دعوت کنیم تا از نزدیک از کارخانه بازدید کنند و با واقعیت اتفاقی که رخ داده است، مواجه شوند.
این طراح و گرافیست با اشاره به تأثیر بازدید از فولاد مبارکه بر نگاه هنرمندان حاضر در این کارگاه گفت: حقیقتاً ذهنیت بسیاری از بچهها پس از این بازدید بهطور کامل تغییر کرد.
وی تصریح کرد: گاهی اخبار و روایتهایی که از دهانههای مختلف به گوش انسان میرسد، ممکن است دقیق یا کامل نباشد. تصور اولیه بسیاری از دوستان این بود که پس از اتفاقات رخداده، شاید دیگر چیزی از فولاد باقی نمانده باشد یا این کارخانه عملاً از چرخه صنعت خارج شده باشد. اما وقتی بچهها از کارخانه بازدید کردند، این ذهنیت نهتنها تغییر کرد، بلکه به یک احساس غرور تبدیل شد. آنچه در فولاد مشاهده کردیم، روایت دیگری بود؛ روایتی از بازسازی، اراده و ایستادگی پس از یک جنگ سخت.
وی با اشاره به حجم آسیبهای واردشده به کارخانه اظهار کرد: بیش از ۶۰ نقطه در این کارخانه مورد اصابت قرار گرفته بود و برخی از نقاط واقعاً حیاتی برای چرخه تولید، از برجکها و کورهها گرفته تا دیگر بخشهای مهم، آسیب دیده بودند.
طراح و گرافیست ادامه داد:، اما وقتی این حجم از خرابی را در کنار آنچه امروز در کارخانه میبینیم قرار میدهیم، واقعاً شگفتانگیز است. گروهی که با مدیریت مجموعه و مدیران کارخانه، همچنین تیمی که زیر نظر آقای سلیمی این کار را انجام داده بودند، حقیقتاً کار بزرگی انجام دادهاند.
مغروری تأکید کرد: وقتی آدم حجم خرابی را میبیند و بعد در بازدید متوجه میشود که آثار آن آسیبها تا این اندازه بر روند فعالیت مجموعه باقی نمانده، واقعاً احساس غرور میکند. انگار یک گلوله امید به قلب انسان وارد میشود.
وی گفت: این بازسازی به ما نشان داد که در این کشور، مدیران صنعت، مسئولان کارخانه، کارگران و مهندسان واقعاً با عرق و احساس مسئولیت کار میکنند. آنها فولاد را متعلق به خودشان میدانند و برای آن زحمت کشیدهاند.
مغروری با اشاره به واکنش مدیران فولاد به روند بازسازی افزود: حتی زمانی که مهندس مجموعه درباره این اتفاقات صحبت میکرد، بغض در گلوی او کاملاً قابل مشاهده بود. این افراد در همین مجموعه بزرگ شدهاند، زندگی کردهاند و برای آن زحمت کشیدهاند؛ بنابراین فولاد برای آنها فقط یک کارخانه نیست. آنچه در روند بازسازی اتفاق افتاده، در مدت زمانی بسیار کوتاه انجام شده و همین مسئله برای بچههای حاضر در کارگاه به یک اتفاق افتخارآمیز تبدیل شد.
این طراح و گرافیست با تأکید بر اهمیت ثبت و روایت این اتفاق گفت: شاید بسیاری از مردم هنوز از آنچه در روند بازسازی فولاد اتفاق افتاده، اطلاع نداشته باشند. بخشی از این موضوع نیز به این دلیل است که در مقاطعی نمیشد درباره برخی مسائل اطلاعرسانی کرد.
مغروری ادامه داد: به همین دلیل، روایتسازی در این زمینه اهمیت بسیار زیادی دارد. باید این اتفاق ثبت شود؛ حتی در قالب داستان، شعر، پوستر، تصویر و آثار هنری. باید بتوانیم این حرکت مثبت را برای مردم روایت کنیم. خوشبختانه روابط عمومی گروه فولاد مبارکه نیز در این زمینه بسیار فعال هستند و اقدامات مختلفی را برای روایت این اتفاق دنبال میکنند که یکی از نتایج آن، همین کارگاه «محکمتر از فولاد» است.
مغروری درباره روند برگزاری کارگاه اظهار کرد: در این کارگاه، طراحان در زمینه پوستر، تصویرسازی و حتی حجمها و کانسپتهایی که قابلیت استفاده در محیطهای مختلف داشته باشند، مشغول فعالیت هستند. چند روز این کارگاه در جریان بود. پس از بازدیدی که بچهها از کارخانه داشتند، ایدهپردازیهای آنها تقریباً تکمیل شده و در حال اجرای ایدههای خود هستند.
این طراح و گرافیست افزود: ایدههای بسیار خوبی شکل گرفته که محور اصلی آنها همان روایت اتفاقات جنگ، آسیبهای واردشده به کارخانه و سپس فرآیند بازسازی است.
مغروری با مقایسه این کارگاه با برنامههای قبلی طراحان اظهار کرد: در کارگاههای قبلی، تمرکز بیشتر روی طراحی پوسترهایی درباره «چرایی فولاد»، خدماتی که این مجموعه ارائه میکند و اهمیت فولاد در اقتصاد و صنعت کشور بود. اما در این کارگاه، تمرکز اصلی روی روایت اتفاقی است که رخ داده؛ از جنگ و آسیبها گرفته تا بازسازی و ایستادگی. تلاش میکنیم این روایت را از زاویه هنر و با زبان تصویر برای مخاطب ارائه کنیم.
مغروری ابراز امیدواری کرد که تا هفته آینده خروجیهای مناسبی از آثار هنرمندان حاضر در کارگاه آماده شود و گفت: امیدواریم در ادامه و هر زمان که کارخانه و روابط عمومی صلاح بدانند، بتوانیم از این آثار برای روایت آنچه اتفاق افتاده، برای مردم و مخاطبان استفاده کنیم.
وی با اشاره به جایگاه فولاد در اقتصاد کشور اظهار کرد: همانطور که رزمندگان ما در جبهههای جنگ واقعاً در حال فعالیت و مقاومت بودند، در فولاد نیز نیروها در خط مقدم اقتصاد کشور مشغول کار بودند. فولاد در این شرایط فقط یک کارخانه نبود؛ بلکه مجموعهای بود که باید چرخه اقتصاد را زنده نگه میداشت. به همین دلیل، اتفاقی که در این مجموعه رخ داد و واکنشی که کارکنان و مدیران نسبت به آن نشان دادند، قابل توجه است.
وی تأکید کرد: این مجموعه با بازسازی سریع خود عملاً نشان داد که میتوان در برابر چنین شرایطی ایستاد و اجازه نداد نقشه دشمن برای متوقف کردن صنعت و اقتصاد کشور محقق شود.
این طراح و گرافیست با اشاره به ایدههای شکلگرفته در کارگاه «محکمتر از فولاد» گفت: بعضی از ایدههایی که اکنون در حال شکلگیری است، حتی به نوعی هدفی را که دشمن از آسیب زدن به فولاد دنبال میکرد، به چالش میکشد.
مغروری ادامه داد: یکی از محورهای مهمی که در آثار بچهها دیده میشود این است که ما نهتنها شکست نخوردیم، بلکه محکمتر از گذشته روی پای خود ایستادیم. اراده کارگران، مهندسان و مدیران فولاد باعث شد این مجموعه دوباره روی پای خود بایستد و حتی با قدرت بیشتری مسیر خود را ادامه دهد.
مغروری خاطرنشان کرد: امیدواریم این روایت بهدرستی ثبت و منتشر شود؛ چراکه بازسازی فولاد مبارکه تنها یک اتفاق صنعتی نیست، بلکه میتواند بهعنوان روایتی از امید، مقاومت، اراده و ایستادگی صنعت ایران در تاریخ این کشور ماندگار شود.