![بازدید سرزده پزشکیان از یک سازمان دولتی/ گله رئیسجمهوری از وضعیت این پروژهها بازدید سرزده پزشکیان از یک سازمان دولتی/ گله رئیسجمهوری از وضعیت این پروژهها](/files/fa/news/1403/6/1/558452_834.jpg)
به گزارش می متالز، مجید شاکری کارشناس اقتصادی به نقد پیشنهاد مهرداد سپه وند مدیر گروه پژوهشی بانکداری پژوهشکده پولی و بانکی مبنی بر خودتحریمی پرداخت و آنرا غیرقابل اجرا دانست. اخیرا سپه وند در یادداشت «پاسخی به منتقدان FATF» ضمن حمایت از اجرای کامل دستورات FATF در ایران، درباره مسئله نهادهای تحریمی نوشته بود: «اما این ادعا که تبادل اطلاعات بین واحد های اطلاعات مالی برای نهادها و افرادی که در لیست تحریم قرار دارند و یا آنها که به هر دلیلی درگیر فعالیت هایی شده اند یا خواهند بود که از نظر پولشویی و تامین مالی تروریسم مشکوک قلمداد می شوند، هزینه ساز خواهد بود، کاملا بجا و درست است. راه حل می تواند آن باشد این افراد و مجموعه ها از طریق نهادهای مالی که آنها نیز مشمول تحریم ها هستند کارشان را پیش ببرند. الگویی که چین در تعامل با ایران از آن بهره برده است. وجود اشخاصی در کشور که در لیست تحریم ها هستند می تواند نافی همکاری با FATF نباشد. برای نمونه می توان به تجارب روسیه، چین ترکیه و لبنان در این زمینه اشاره کرد و از آن کمک گرفت».
شاکری در کانال تلگرامی «اقتصاد سیاسی» درباره این موضوع نوشت:
در روزهای اخیر جناب سپه وند از بانک مرکزی ضمن پذیرش ایجاد مشکل برای نهادهای تحریمی با تکمیل اکشن پلن FATF پیشنهاد داده بودند، نهادهای مالی به دو بخش سیاه و سفید تقسیم شوند و بخش سفید از خدمات رسانی به نهادهای تحریمی یا ارتباط با ان خودداری کند و بانک های تحریم شده از بانک های تحریم نشده جدا شوند و به نهادهای تحریمی خدمات دهند. بنظر می رسد این دوست عزیز پیش از فکر کردن به بعضی مبانی کارکردی نظام بانکی در ایران این پیشنهاد را ارائه کرده اند.
اولا ظاهرا فراموش شده که تا ٢٠ روز دیگر خود بانک مرکزی هم بخشی از نهادهای تحریم شده است. تصور ادامه حیات بخشی از نظام بانکی(بخش سفید) بدون ارتباط اعتباری روزانه با ناشر ریال( بانک مرکزی تحریم شده) در بانکداری ذخیره جزئی آن هم در شرایط ترازنامه ای کنونی نظام بانکی جدا محال، عجیب و اسباب تعجب است.
ثانیا حتی اگر فرض تحریم شده بودن بانک مرکزی را کنار بگذاریم (که به خودی خود کل پیشنهاد نظام سیاه-سفید را زیر سوال می برد) در بحران کنونی بانکی تنها چیزی که مانع تبدیل بحران شکاف دارایی- بدهی سیستم بانکی به بحران نقدینگی و پنیک و صف کشیدن مردم پشت در بانک شده وجود یک بازار بین بانکی عمیق(بسیار عمیق با براورد تا نه هزار هزار میلیارد تومان جمع معاملات شبانه در سال ٩٧) در کنار گشاده دستی بانک مرکزی است. فرض کنید بناست بانک های سفید و سیاه را در بازار بین بانکی از هم جدا کنیم. اولا با این کار شدیدا از عمق بازار بین بانکی خواهیم کاست و شدیدا به ریسک تبدیل بحران بانکی به پنیک خواهیم افزود. ثانیا هر گروه(سیاه یا سفید) که خالص تسهیلات گیرنده از بازار بین بانکی در وضع موجود باشد در حالت جدید ناچار است تمام کسری حادث شده ناشی از تحدید بازار بین بانکی را از بانک مرکزی بگیرد و شدیدا به افزایش پایه پولی ناشی از اضافه برداشت دامن بزند که در شرایط تورمی موجود، اول مصیبت است.
مجموعا پیشنهاد جدا سازی بانکهای تحریم شده از بانکهای تحریم نشده و سیاه و سفید کردن نظام بانکی برای خوش امد طرف اروپایی با حداقل ها و ابتدائیات عقلانی کارکرد نظام بانکی در تضاد و تعارض است.