به گزارش میمتالز، به گفته انجمن تولیدکنندگان فولاد ترکیه، واردات از کشورهایی مانند چین، روسیه، و هند به دلیل موانع تعرفهای در بازارهای غربی، به سمت ترکیه هدایت شده است. به عنوان مثال، واردات از چین از سال ۲۰۲۰ ده برابر شده و ظرفیت ۶۰ میلیون تنی تولید فولاد ترکیه را به شدت تحت فشار قرار داده است.
کاهش استفاده از ظرفیت تولیدی، فولادسازان ترک را وادار به لغو یا به تعویق انداختن سرمایهگذاریهای جدید کرده است. علاوه بر این، محصولات وارداتی از نظر کیفیت و استاندارد نیز مشکلاتی دارند.
مدیران صنعت فولاد، علاوه بر تعرفههای ضد دامپینگ، خواستار اقدامات حمایتی دیگری مانند کنترل موثر مبدا کالا، نظارت بر کیفیت و اولویتدهی به محصولات داخلی در خریدهای دولتی هستند. به گفته آنها، اگر میزان استفاده از ظرفیت تولید به زیر ۷۵٪ کاهش یابد، این صنعت رقابتپذیری خود را از دست خواهد داد.
در هفت ماهه اول سال جاری، تولید فولاد ترکیه با ۰.۹٪ کاهش به ۲۱.۴۸ میلیون تن رسید که این آمار، زنگ خطری جدی برای آینده این صنعت محسوب میشود.
منبع: ایفنا