به گزارش میمتالز، در اقتصاد مدرن، امنیت زنجیره تامین یک الزام حیاتی برای بقا و رشد پایدار محسوب میشود. صنعت فولاد که وابستگی شدیدی به مواد اولیه عمده دارد، بیش از هر بخش دیگری در معرض اختلالات عرضه است. به همین دلیل، بسیاری از فولادسازان بزرگ جهان مسیر یکپارچهسازی عمودی را برگزیدهاند تا کنترل مستقیمی بر معادن، انرژی و شبکههای حملونقل خود داشته باشند. این کنترل به آنها امکان میدهد تا در برابر شوکهای قیمتی، محدودیتهای صادراتی و وارداتی و تحولات ژئوپلیتیک مقاومتر عمل کنند.
تعریف و ایجاد کریدورهای لجستیکی صنعتی میان معادن، کارخانهها و بنادر با مدیریت یکپارچه و برنامهریزی دقیق، زمان و هزینه حملونقل را به شکل محسوسی کاهش میدهد و از ازدحام شبکههای عمومی میکاهد. همچنین، نوسازی و تجهیز بنادر تخصصی فولاد به جرثقیلهای پیشرفته، نوار نقالههای پرظرفیت و سامانههای بارگیری خودکار، بهرهوری عملیاتی را افزایش داده و سرعت صادرات را بالا میبرد؛ عاملی که در بازار جهانی پررقابت، میتواند مزیت تعیینکنندهای برای تولیدکنندگان ایجاد کند.

