چالش‌های توسعه معادن جدید در شیلی

‌می‌متالز - شیلی با انتشار «استراتژی ملی مواد معدنی حیاتی»، برنامه‌ای را برای تبدیل شدن به تامین‌کننده مطمئن در بازار جهانی کلید زد؛ استراتژی‌ای که با شناسایی ۱۴ ماده معدنی کلیدی و حرکت فراتر از وابستگی سنتی به مس، تلاش می‌کند تا با تقاضای فزاینده ناشی از هوش مصنوعی و گذار انرژی هماهنگ شود، هرچند کارشناسان نسبت به چالش‌های توسعه معادن جدید و تاثیر سریع این طرح هشدار می‌دهند.

به گزارش می‌متالز، شیلی «استراتژی ملی مواد معدنی حیاتی» خود را منتشر کرد؛ برنامه‌ای که هدف آن قرار دادن این کشور به عنوان یک تامین‌کننده مطمئن در میان تقاضای فزاینده جهانی است که توسط هوش مصنوعی، فناوری‌های نوین و گذار انرژی هدایت می‌شود. این استراتژی که در هفته‌های پایانی دوره ریاست‌جمهوری گابریل بوریک رونمایی شد، نشان‌دهنده تغییری فراتر از وابستگی سنتی شیلی به مس است و به سمت ترکیبی گسترده‌تر از منابع همسو با اقتصاد جهانی در حال کاهش کربن حرکت می‌کند.

این چارچوب ۱۴ ماده معدنی حیاتی را شناسایی کرده است: مس، لیتیوم، مولیبدن، رنیوم، کبالت، عناصر خاکی کمیاب، آنتیموان، سلنیوم، تلوریوم، طلا، نقره، سنگ آهن، بور و ید.

شیلی این مواد معدنی را بر اساس موقعیت فعلی خود در بازار‌های جهانی دسته‌بندی کرده است. مس، لیتیوم، مولیبدن و رنیوم گروه اول را تشکیل می‌دهند؛ جایی که شیلی هم‌اکنون سهم‌های قوی از عرضه جهانی را به ترتیب با ۲۳ درصد، ۲۰.۴ درصد، ۱۴.۶ درصد و ۴۶.۸ درصد در اختیار دارد و سایر اقتصاد‌های بزرگ نیز این مواد را به عنوان حیاتی طبقه‌بندی می‌کنند.

گروه دوم شامل مواد معدنی است که در حال حاضر تولیدی ندارند یا تنها مشارکت بالقوه در آنها وجود دارد، از جمله کبالت، عناصر خاکی کمیاب، آنتیموان، سلنیوم و تلوریوم.

گروه سوم شامل مواد معدنی است که هم‌اکنون در داخل کشور استخراج می‌شوند و فرصت‌هایی را برای عمیق‌تر شدن نقش شیلی در زنجیره‌های ارزش جهانی فراهم می‌کنند، مانند طلا، نقره، سنگ آهن، بور و ید.

توازن میان منافع اقتصادی و انتظارات اجتماعی

خوان ایگناسیو گوزمان، رئیس شرکت مشاوره معدنی «جی‌ای‌ام» (GEM) مستقر در سانتیاگو، گفت که نحوه تعریف مواد معدنی حیاتی در این استراتژی، بازتابی از توازن بین اولویت‌های اقتصادی و انتظارات اجتماعی گسترده‌تر است.

وی اظهار کرد: «به طور کلی، این استراتژی توازن خوبی را بین منافع اقتصادی شیلی و نگرانی‌های مشروع زیست‌محیطی و اجتماعی منعکس می‌کند، و دقیقاً در نحوه تعریف این‌که کدام مواد معدنی باید حیاتی در نظر گرفته شوند، این توازن مشهود است.» او افزود که چالش‌ها به شدت بر اساس دسته‌بندی متفاوت خواهند بود. به گفته گوزمان، مواد معدنی دسته A که شیلی در حال حاضر تولیدکننده عمده آنهاست، عمدتاً با توسعه در محدوده‌های موجود (Brownfield) مرتبط هستند.

وی گفت: «این معادنی هستند که قبلاً تاسیس شده‌اند و چارچوب اجتماعی و زیست‌محیطی ساختاریافته‌ای وجود دارد که در طول زمان توسعه یافته است. آن بخش مستقیم‌تر است.» او گفت که آزمون پیچیده‌تر مربوط به مواد معدنی دسته B خواهد بود، جایی که شیلی امروز تولید کمی یا هیچ تولیدی ندارد. وی افزود: «در آن موارد، اساساً نیاز به شکستن مرز‌های جدید از نظر اجتماعی و زیست‌محیطی وجود دارد و این جایی است که نقش دولت حیاتی‌ترین است». سایر تحلیلگران نسبت به تاثیر عملی این استراتژی بدبین‌تر بودند. خوزه کابلو، مدیر گروه مشاوره «مینرالیوم» (Mineralium)، گفت که این سند نشانه کمی از افزایش تولید در کوتاه‌مدت را ارائه می‌دهد.

منبع: پایگاه خبری - تحلیلی ایراسین