به گزارش میمتالز، در فروردینماه، نرخ سوخت فولادیها حدود ۷،۲۲۲ ریال به ازای هر مترمکعب ثبت شد. در همین ماه، نرخ خوراک پتروشیمیها برابر ۱۰،۴۸۰ ریال و نرخ دلار نیما در محدوده ۶۹،۱۰۰ تومان قرار داشت. در نقطه شروع سال، نرخ سوخت فولادیها معادل حدود ۶۹ درصد نرخ خوراک پتروشیمیها محاسبه میشد. در اردیبهشتماه، نرخ سوخت با افزایش محدود نسبت به فروردین وارد سطح بالاتری شد. همزمان، نرخ خوراک پتروشیمیها نیز رشد کرد و دلار نیما در مسیر صعودی باقی ماند؛ به طوری که افزایش ریالی هر دو نرخ، نسبت سوخت به خوراک را به محدوده نزدیکتری به ۶۰ درصد سوق داد.
در خردادماه، روند افزایشی ادامه یافت و نرخ سوخت فولادیها با حفظ شیب ملایم، تثبیت شد. در این ماه نیز افزایش نرخ خوراک پتروشیمیها و رشد نرخ دلار نیما، همراستا با تغییرات نرخ سوخت حرکت کرد و فاصله ریالی با ابتدای سال بیشتر شد. در تیر و مردادماه، نرخ سوخت فولادیها به تدریج به کانالهای بالاتر نزدیک شد. در همین دوره، نرخ خوراک پتروشیمیها از مرزهای قبلی عبور کرد و دلار نیما نیز افزایش یافت؛ به گونهای که نسبت نرخ سوخت به خوراک همچنان در محدوده حدود ۶۰ درصد حفظ شد.
در شهریورماه، با تداوم رشد متغیرهای مبنا، نرخ سوخت فولادیها وارد سطوح بالاتر از ۸ هزار ریال شد. همزمانی این افزایش با رشد نرخ خوراک و دلار نیما نشاندهنده استمرار یک مسیر افزایشی یکنواخت در طول ماههای میانی سال بود. در مهر و آبانماه، شتاب رشد نرخها بیشتر شد. نرخ سوخت فولادیها به کانال ۹ و سپس ۱۰ هزار ریال نزدیک شد، در حالی که نرخ خوراک پتروشیمیها نیز با افزایش محسوستری همراه بود. در این بازه، رشد نرخ دلار نیما نقش پررنگتری در افزایش مقادیر ریالی ایفا کرد.
در دیماه، نرخها در سطوح بالاتر تثبیت شدند و فاصله نرخ سوخت فولادیها با ابتدای سال به طور محسوسی افزایش یافت. نسبت این نرخ به خوراک پتروشیمیها همچنان در چارچوب تعیینشده و نزدیک به ۶۰ درصد باقی ماند. در نهایت، در بهمنماه، نرخ سوخت فولادیها به حدود ۱۱،۳۵۲ ریال به ازای هر مترمکعب رسید که بالاترین رقم ثبتشده در این دوره محسوب میشود. در همین ماه، نرخ خوراک پتروشیمیها به حدود ۱۸،۹۲۰ ریال افزایش یافت و نرخ دلار نیما نیز به محدوده ۱۳۰ هزار تومان رسید؛ ترکیبی که نسبت نرخ سوخت پتروشیمیها / فلزات به خوراک را در سطح حدود ۶۰ درصد تثبیت کرد.
در مجموع، میانگین سالانه نرخ سوخت فولادیها در دوره مورد بررسی حدود ۶،۷۲۱ ریال بوده است. روایت ماه به ماه نشان میدهد این نرخ در طول سال، نه به صورت جهشی، بلکه در قالب یک روند تدریجی و همجهت با افزایش نرخ خوراک پتروشیمیها و دلار نیما افزایش یافته و در بهمنماه به اوج خود رسیده است.
بررسی روندهای قیمتی نشان میدهد افزایش نرخ سوخت فولادیها در چارچوب یک سیاستگذاری فرمولمحور و با نسبت تثبیتشده حدود ۶۰ درصدی نسبت به نرخ خوراک پتروشیمیها انجام شده است؛ با این حال، جهش نرخ خوراک که در ماههای مختلف سال در بازهای معادل حدود ۹ تا ۱۵ سنت به ازای هر مترمکعب نوسان داشته، اثر نهایی افزایش هزینه انرژی را برای فولادسازان تشدید کرده است.
در همین راستا، نرخ گاز مصرفی فولادیها که در دیماه حدود ۶،۸۱۸ ریال به ازای هر مترمکعب بوده، در بهمنماه به ۱۱،۳۵۲ ریال رسیده که از رشد قابل توجه ماهانه حکایت دارد. این افزایش در شرایطی رخ داده که صنعت فولاد، به واسطه اتکای بالا به فرآیند احیای مستقیم و مصرف بالای گاز، همزمان با رکود نسبی تقاضا و محدودیتهای تولید فصلی مواجه است؛ وضعیتی که رشد بهای انرژی میتواند بر حاشیه سود، تصمیمات سرمایهگذاری و در نهایت مزیت نسبی تاریخی فولاد ایران در حوزه انرژی اثرگذار باشد.
منبع: بورس امروز