به گزارش میمتالز، طی سالهای اخیر، محدودیتهای انرژی، تحریمها، افزایش هزینههای حملونقل و تشدید رقابت در بازارهای بینالمللی، سهم صادرکنندگان ایرانی را در برخی بازارهای هدف کاهش داد. اکنون، اما با بهبود نسبی شرایط تولید، اجرای پروژههای زیرساختی در حوزه انرژی و تمرکز بر محصولات با ارزش افزوده، بار دیگر بحث بازگشت فولاد مبارکه به بازارهای صادراتی مطرح شده است، آن هم در شرایطی که این فولادساز دوبار مورد حمله دشمت قرار گرفت و حال سوال این است که آیا بزرگترین فولادساز خاورمیانه میتواند جایگاه پیشین خود را بازیابد؟
بازار جهانی فولاد در سالهای اخیر بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر تحولات ژئوپلیتیکی، سیاستهای حمایتی کشورها و روند گذار به اقتصاد کم کربن قرار گرفته است. از یک سو، چین با تغییر سیاستهای تولید، الگوی عرضه جهانی را دستخوش تغییر کرده و از سوی دیگر، اروپا با اجرای سیاستهای زیستمحیطی مانند مالیات کربن، قواعد تازهای برای تجارت فولاد تعریف کرده است.
در چنین شرایطی، فولاد مبارکه علاوه بر چالشهای بینالمللی، با محدودیتهای داخلی نیز مواجه بود. قطعیهای برق و گاز در سالهای اخیر موجب کاهش ظرفیت تولید و در نتیجه محدود شدن صادرات شد. از سوی دیگر، تغییرات مقررات صادراتی و تعهدات ارزی نیز بر برنامهریزی شرکتهای صادراتمحور تأثیر گذاشت.
با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند فولاد مبارکه همچنان از مزیتهایی برخوردار است که میتواند مسیر بازگشت به بازارهای جهانی را هموار کند؛ از جمله زنجیره تولید یکپارچه، ظرفیت بالای تولید، کیفیت محصولات، تجربه حضور در بازارهای منطقه و سرمایهگذاری در توسعه فناوری.
رضا یوسفی فعال حوزه تجارت درباره اهمیت صادرات اظهار کرد: فراموش نکنیم در شرایط فعلی کشور تمرکز بر صادرات غیرنفتی بسیار حائز اهمیت است و فولاد مبارکه هر زمان که حضور پررنگی در بازارهای صادراتی داشته، علاوه بر افزایش درآمدهای ارزی، توانسته ثبات بیشتری در برنامه تولید خود ایجاد کند. بازار داخلی به تنهایی نمیتواند پاسخگوی ظرفیت تولید این مجموعه باشد و صادرات، بخشی جدایی ناپذیر از مدل کسبوکار فولاد مبارکه است.
وی معتقد است بازگشت به بازارهای صادراتی تنها با افزایش تولید امکان پذیر نیست و باید مجموعهای از عوامل در کنار هم قرار گیرد.
این کارشناس تاکید کرد: رقابت امروز فقط بر سر قیمت نیست. مشتریان خارجی به کیفیت، تحویل به موقع، پایداری تولید، استانداردهای زیستمحیطی و خدمات پس از فروش نیز توجه دارند؛ بنابراین شرکت باید همزمان روی همه این مؤلفهها سرمایهگذاری کند.
به گفته این کارشناس، یکی از مهمترین اقداماتی که میتواند جایگاه صادراتی فولاد مبارکه را تقویت کند، کاهش وابستگی به محدودیتهای انرژی است.
یوسفی تصریح کرد: سرمایهگذاری در نیروگاههای اختصاصی، توسعه پروژههای تأمین آب و افزایش بهرهوری انرژی، ریسک توقف تولید را کاهش میدهد. مشتری خارجی زمانی قرارداد بلند مدت امضا میکند که از استمرار تولید اطمینان داشته باشد. پس عوامل دیگری هستند که میتواند بیش از حملات دشمن به مسیر صادراتی مبارکه آسیب وارد کنند.
در نهایت، بازگشت فولاد مبارکه به بازارهای صادراتی تنها به افزایش حجم صادرات خلاصه نمیشود، بلکه به معنای بازتعریف جایگاه این شرکت در زنجیره تجارت جهانی فولاد است. اگر چالشهای داخلی از جمله محدودیت انرژی، مقررات صادراتی و موانع مالی کاهش یابد و همزمان شرکت بتواند خود را با استانداردهای جدید تجارت جهانی تطبیق دهد، فولاد مبارکه این ظرفیت را دارد که بار دیگر به یکی از بازیگران اثرگذار بازارهای منطقه و فرامنطقهای تبدیل شود، مسیری که نه تنها برای این شرکت، بلکه برای اقتصاد غیرنفتی ایران نیز اهمیت راهبردی خواهد داشت.
منبع: تیتر ۲۰