به گزارش میمتالز، هدف این پیمان که دو دهه برای تدوین آن زمان صرف شده، ایجاد مناطق حفاظتشده گسترده در آبهای بینالمللی و محافظت از ۳۰ درصد اقیانوسها تا سال ۲۰۳۰ است. با وجود اینکه معاهده به طور مستقیم به استخراج معادن اشارهای ندارد، اما دولتها را موظف به همکاری با نهادهایی مانند سازمان بینالمللی بستر دریاها میکند که هنوز استخراج تجاری را تأیید نکرده است.
با این حال، تنها ساعاتی پس از عبور معاهده از آستانه تصویب، هند قراردادی ۱۵ ساله با سازمان ISA امضا کرد تا حقوق انحصاری اکتشاف کانیهای چندفلزی در اقیانوس هند را به دست آورد. همچنین، ایالات متحده با وجود عدم تصویب این معاهده، به شرکتهای خصوصی مجوزهای اکتشاف داده است تا وابستگی خود به زنجیرههای تأمین خارجی را کاهش دهد.
طرفداران استخراج معادن از بستر دریا، با اشاره به نیاز روزافزون به فلزات حیاتی برای تولید خودروهای برقی، استدلال میکنند که این روش اثرات زیستمحیطی کمتری نسبت به استخراج زمینی دارد. در مقابل، مخالفان هشدار میدهند که اقیانوسهای عمیق هنوز به درستی شناخته نشدهاند و هرگونه اختلال در اکوسیستمهای شکننده آن میتواند عواقب فاجعهباری برای حیات دریایی به دنبال داشته باشد.
منبع: ایفنا