به گزارش میمتالز، تجربه جهانی پاسخی روشن دارد: هر جا دولت بازی را هوشمندانه طراحی کرده، بنگاههای بزرگ داوطلبانه وارد میدان شدهاند.
در کشورهای توسعهیافته، نزدیک به ۷۰ درصد از سرمایهگذاریهای زیرساختی توسط بخش خصوصی تامین میشود. اما این سهم در اقتصادهای نوظهور، کمتر از یکسوم آن است. علت این شکاف، نه در کمبود منابع یا فقدان فناوری، بلکه در نبود یک چارچوب سیاستی باثبات و پیشبینیپذیر نهفته است.
بنگاهها، بهویژه آنها که افق بلندمدت دارند، پیش از آنکه وارد ساخت نیروگاه، انتقال آب یا بزرگراه شوند، به یک چیز نیاز دارند: اطمینان؛ و این وظیفهای است که تنها دولت میتواند آن را برآورده سازد. اگر دولت بتواند قواعد بازی را شفاف، پایدار و قابل پیشبینی تعریف کند، سرمایهگذاران بزرگ خود به صحنه خواهند آمد.

