به گزارش میمتالز، طبق گزارشهای GlobalData با عنوان «توسعه کامیونهای خودران در بخش معدن جهانی، توسعه تجهیزات از راه دور و خودران در بخش معدن زیرزمینی جهانی و توسعه متههای حفاری سطحی خودران در بخش معدن جهانی»، سهم چنین تجهیزاتی در بین کل جمعیت عملیاتی کامیونهای سطحی و زیرزمینی، متههای سطحی و ماشینهای حمل بار و تخلیه بار (LHD) در سالهای اخیر به سرعت افزایش یافته و اکنون ۴.۲٪ تخمین زده میشود.
دیوید کورتز، رئیس جهانی تحقیقات معدن در گلوبال دیتا، اظهار داشت: «در حالی که در استرالیا تخمین میزنیم که بیش از ۱۰ درصد کامیونهای حمل بار خودران یا آمادهی خودران هستند، تعداد شناسایی شده در چین در چند سال گذشته به سرعت افزایش یافته است، به طوری که اکنون چین بیش از نیمی از کل تجهیزات خودران و آمادهی خودران در معادن فعال را به خود اختصاص داده است.»
«مزایایی که تجهیزات خودران ارائه میدهند، از جمله بهبود بهرهوری - که معمولاً توسط معدنچیان بین ۱۰ تا ۳۰ درصد ذکر میشود - افزایش ساعات کار، کاهش مصرف سوخت، کاهش تعمیر و نگهداری و بهبود ایمنی، به افزایش پذیرش کمک میکنند.»
پس از پذیرش اولیه در سال ۲۰۰۸، به دلیل هزینههای بالای سرمایه، چالشهای اتصال، ادغام با سیستمهای قدیمی و بازگشت سرمایه نامشخص، به ویژه برای معادن کوچکتر، پذیرش تجهیزات معدنکاری خودران نسبتاً کند بود.
تا سال ۲۰۲۰، تخمین زده میشد که کمتر از ۱٪ از تجهیزات سیار کلیدی، از جمله کامیونهای حمل بار، متههای چالزنی سطحی، کامیونهای معدنکاری زیرزمینی و LHDهای زیرزمینی، خودران، آماده به کار یا از راه دور باشند. اولین پذیرندگان در آن زمان استرالیا بودند، جایی که ریو تینتو و فورتسکیو ناوگانی با بیش از ۱۶۰ کامیون حمل بار، عمدتاً از کاترپیلار و کوماتسو، را اداره میکردند. از سال ۲۰۲۰، BHP نیز در حال ساخت ناوگان خود بود و تا سال ۲۰۲۲ این شرکت بزرگترین ناوگان کامیونهای حمل بار خودران و آماده به کار خودران را در استرالیا داشت.
منبع: خانه معدن ایران