پاسخ دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران به درج خبر "ارز چند نرخی و تشدید صادرات غیررسمی ورق‌های فولادی، دامپینگ منطقه‌ای و تهدید منافع ملی"

‌می‌متالز - دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران در گفت‌و‌گو با «می‌متالز» در خصوص درج خبری با عنوان "صادرات غیررسمی ورق‌های فولادی و اختلاف قیمت ورق داخلی با ورق صادراتی" به این رسانه گفت: اساسا طرح موضوع صادرات قاچاق ورق فولادی هیچ داده قابل اتکایی ندارد و هیچ گزارشی در مراجع مرتبط با قاچاق کالا در بیست سال گذشته مبنی بر کشفیات قاچاق خروجی ورق فولادی نداریم.

به گزارش می‌متالز، «آنوش رحام» دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران در ادامه افزود: متاسفانه طرح این مساله متاثر از عدم آگاهی برخی و بهانه‌ای برای صادرات ورق در شرایطی که در داخل نیاز مبرم به آن داریم است. طرح مساله قاچاق ورق فولادی مثل این است که بگوییم محموله تیرآهن از جلوی چشم نهاد‌های ناظر در کشور قاچاق می‌شود!

بیشتر بخوانید: ارز چند نرخی و تشدید صادرات غیررسمی ورق‌های فولادی، دامپینگ منطقه‌ای و تهدید منافع ملی

وی گفت: همان طور که استحضار دارید ورق‌های فولادی به شکل کویل و شیت محموله‌های بسیار سنگین وزن و برای حمل قاچاق اصطلاحا oversized هستند و امکان اینکه آنها را در جوف سایر کالا‌ها یا به صورت مستقل و با نامی دیگر بارگیری، حمل و قاچاق کرد تقریبا نزدیک به صفر است و طرح و عنوان آن متاثر از عدم آگاهی به مقوله بازرگانی و لجستیک از سوی عنوان‌کنندگان است و کم لطفی به نهاد‌های نظارتی در مرز‌های کشور است. چراکه اساسا در رویه قاچاق هزینه‌ها به شدت بالاست و ورق فولادی به دلیل مارجین پایین و حجم و وزن بالا ارزش قاچاق ندارد.

رحام اظهار داشت: این در حالیست که در یک‌ سال گذشته چیزی در حدود ۸۰۰ هزار تن ورق گرم از کشور صادر شده که در نوع خود یک محل تامل است. در شرایطی که در عرضه‌های ورق گرم تقاضا نزدیک به دو برابر عرضه است و عرضه‌کننده معمولا از عرضه ۲۰،۰۰۰ تن ورق پرهیز می‌کند و همین مقدار موجب رقابت‌های ۲۰ و ۳۰ درصدی می‌شود.

دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران تصریح کرد: صادرات میانگین ماهی ۶۰ هزار تن ورق به کشور‌های همسایه نه تنها موجب از بین بردن بازار هدف صادرات کالا‌های انتهای زنجیره (لوله و پروفیل) که بیشترین ارزش افزوده را در زنجیره دارد خواهد شد بلکه به مثابه آبیاری پای درختی است که میوه آن را تولیدکننده و کارگر عراقی می‌چیند. چراکه سرمایه گذاری بر روی تولید ورق گرم برای کشوری مثل عراق و افغانستان به دلیل حجم بالای سرمایه غیرممکن است و ورق گرم محصول پایه صد‌ها قلم کالا‌های صادراتی است که سرمایه‌گذاری به مراتب کم‌تری نیاز دارند و ارزآوری بیشتری را برای آن کشور دارند. اساسا صادرات ورق به این مقاصد یعنی تامین مهمات کشور رقیب در جنگ تجاری است و در هیچ کشور چنین چیزی معمول نیست.

رحام افزود: در خصوص ادعای تفاوت فاحش قبمت ورق داخلی و صادراتی نیز به نظر می‌آید اطلاعات غلط و گمراه‌کننده‌ای ارائه شده و اساسا ورق گرم عرضه‌شده در ماه آبان با دلار ۱۱۱ هزار تومان و در عرضه آذرماه با دلار ۱۲۶۰۰۰ تومان در بورس کالا به فروش رسیده است و این در حالیست که صادرکننده ورق گرم ارز آن را در تالار اول و به نرخ نیمایی صادر عرضه می‌کند که ۲۰ هزار تومان ارزان‌تر از تالار دوم است و فروش دلاری آن به مراتب از نرخ ریالی پایین‌تر و منافع آن برای خریدار خارجی است و به نظر می‌رسد این سیاست به نحوی با هدف جلوگیری از صادرات ورق توسط سایرین و در انحصار داشتن نرخ آن اتخاذ شده است.

دبیر سندیکای تولیدکنندگان لوله و پروفیل فولادی ایران بیان داشت: متاسفانه ارائه اطلاعات غلط و گمراه‌کننده رویه‌ای است که اخیرا باب شده و بار‌ها در این خصوص به شرکای استراتژیک‌مان تذکر داده‌ایم. به نظر می‌رسد باید بین سود و ارزش افزوده حاصل از تولید تفاوت قائل شد!

وی در پایان خاطرنشان کرد: صرفا نگاه سودمندانه به تولید و طرح مسایلی که مثل روز روشن و اظهر من الشمس است موجب می‌شود منافع ملی در این بین قربانی شود. از همین رو پیشنهاد می‌کنم در باب طرح مساله واقعیت‌ها از منظر همه ذی‌نفعان گفته شود تا خدایی نکرده شاهد نشر اطلاعات گمراه‌کننده نباشیم.