به گزارش میمتالز، افزایش هزینههای تولید، محدودیتهای تجاری و تنشهای ژئوپلیتیکی، بازار جهانی محصولات طویل فولادی را وارد دورهای از نوسان کرده است. در شرایطی که تقاضا در بسیاری از بازارهای بزرگ همچنان ضعیف است، افزایش قیمت انرژی، مواد اولیه و هزینههای حملونقل، تولیدکنندگان را به سمت افزایش قیمت محصولات سوق داده و چشمانداز بازار را پیچیدهتر کرده است.
بر اساس گزارش انجمن بینالمللی تولیدکنندگان و صادرکنندگان میلگرد، مقاطع و محصولات طویل فولادی IREPAS، توازن عرضه و تقاضا در بازار جهانی محصولات طویل از ماه ژوئن، بهویژه در حوزه تجارت بینالمللی، اندکی بدتر شده است؛ هرچند تولیدکنندگان فولاد بهتدریج واکنش خود را به شرایط جدید بازار آغاز کردهاند.
تولید جهانی فولاد که در ماه ژوئن نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱.۷ درصد افزایش یافته بود، در ماه ژوئیه با کاهش ۰.۳ درصدی مواجه شد. در این میان، تولید فولاد چین در ژوئیه ۳.۶ درصد کاهش یافت. با این حال، تولید جهانی فولاد در مجموع هفتماهه نخست سال تنها ۰.۶ درصد کاهش داشته است؛ رقمی که هنوز از شکلگیری یک تعدیل یا بازتوازن قابلتوجه میان عرضه و تقاضا در بازار حکایت ندارد.
کارشناسان IREPAS معتقدند پیشبینی روند تحولات بازار فولاد همچنان دشوار است. تنشهای ژئوپلیتیکی در حوزه دریای سیاه و تنگه هرمز، تجارت بینالمللی و زنجیرههای لجستیکی را با چالش مواجه کرده و از طریق افزایش هزینههای حملونقل و اختلال در جریان کالا، فشار صعودی بر قیمتها وارد میکند. همزمان، افزایش قابلتوجه قیمت گاز طبیعی، برق و زغالسنگ نیز به شکلگیری فضایی تورمی در بازار فولاد منجر شده است. در واقع، ترکیب کمسابقهای در بازار شکل گرفته که در آن ضعف تقاضا با افزایش هزینههای تولید همزمان شده است؛ شرایطی که نوسانات بازار را افزایش میدهد.
رکود در بخش املاک چین همچنان ادامه دارد و سرمایهگذاری در این بخش طی دوره ژانویه تا ژوئیه ۱۹.۲ درصد کاهش یافته است. در چنین شرایطی، فولادسازان چینی برای جبران ضعف بازار داخلی، صادرات خود را افزایش دادهاند.
صادرات فولاد چین در ماه ژوئیه از مرز ۱۰ میلیون تن عبور کرد و صادرات میلگرد نیز ۲۰.۹ درصد افزایش یافت. در همین حال، سختگیرانهتر شدن سهمیهها و محدودیتهای وارداتی در اتحادیه اروپا و بریتانیا از اول ژوئیه، به بهبود نسبی توازن بازارهای داخلی این مناطق کمک کرده، اما بخشی از حجم مازاد فولاد را به سمت دیگر بازارهای باز جهان هدایت کرده است.
تقاضای فولاد در اتحادیه اروپا همچنان تحت تأثیر رکود فصلی و کاهش فعالیتهای بخش ساختوساز ضعیف است. با این حال، افزایش شدید قیمت انرژی و بالا رفتن هزینه حملونقل رودخانهای به دلیل کاهش سطح آب در آبراههای اصلی، کارخانههای اروپایی را ناچار به افزایش قیمت محصولات خود کرده است. بر اساس ارزیابی IREPAS، افزایش قیمت فولاد در اروپا بیش از آنکه ناشی از بهبود مصرف و رشد واقعی تقاضا باشد، نتیجه افزایش هزینه مواد اولیه، انرژی و سایر نهادههای تولید است.
در مقابل، بازار فولاد آمریکا شرایط مساعدتری را تجربه میکند. میزان تحویل فولاد داخلی این کشور در نیمه نخست سال ۵.۳ درصد افزایش یافته و انتظار میرود تقاضا برای فولاد در مجموع سال جاری ۱.۷ درصد رشد کند. پروژههای زیرساختی و سرمایهگذاری در بخش فناوری، بهویژه توسعه زیرساختهای مرتبط با هوش مصنوعی، از مهمترین عوامل حمایتکننده از تقاضای فولاد در آمریکا محسوب میشوند.
از سوی دیگر، واردات فولاد به آمریکا از ابتدای سال تاکنون ۲۲ درصد کاهش یافته است. اگرچه نرخهای بالای بهره همچنان مانعی برای رونق ساختوساز مسکن به شمار میرود، اما شرایط بازار آمریکا برای تولیدکنندگان داخلی نسبت به واردکنندگان فولاد مطلوبتر ارزیابی میشود.
کارشناسان IREPAS پیشبینی میکنند قیمت محصولات طویل فولادی در سهماهه آینده همچنان تحت تأثیر عوامل سمت عرضه قرار داشته باشد. افزایش هزینههای تولید، محدودیتهای تجاری و اختلالات ناشی از تنشهای ژئوپلیتیکی، از مهمترین عوامل اثرگذار بر روند قیمتها خواهند بود. در عین حال، بازار جهانی قراضه فولادی نیز همچنان ضعیف ارزیابی میشود؛ زیرا فولادسازان برای حفظ حاشیه سود خود، خرید مواد اولیه را با احتیاط بیشتری انجام میدهند.
بر اساس ارزیابی این انجمن، انتظار نمیرود بهبود قابلتوجهی در تقاضای جهانی فولاد پیش از سال ۲۰۲۷ رخ دهد. در شرایط کنونی، هند، کشورهای جنوب شرق آسیا، آفریقا و برخی بخشهای صنعت ساختوساز آمریکا، از جمله بازارهای دارای چشمانداز مطلوبتر برای فروش محصولات فولادی به شمار میروند. در همین حال، بازار محصولات طویل فولادی اوکراین نیز در سال ۲۰۲۵ شاهد افزایش قابلتوجه واردات بود؛ بهطوریکه واردات این محصولات نسبت به سال ۲۰۲۴، ۵۸.۶ درصد افزایش یافت و به ۲۷۲ هزار و ۶۱۰ تن رسید.