به گزارش میمتالز، بر اساس یک گزارش جدید، تحقق اهداف اقلیمی چین وارد مرحلهای شده است که موفقیت آن بیش از هر چیز به کاهش انتشار کربن در آلایندهترین بخشهای اقتصاد این کشور وابسته است. چین پس از سالها توسعه پرشتاب ظرفیت انرژیهای تجدیدپذیر، اکنون ناگزیر است تمرکز خود را بر بخشهایی قرار دهد که برقیسازی آنها دشوارتر است؛ بخشهایی که نقش تعیینکنندهای در مسیر کربنزدایی اقتصاد این کشور خواهند داشت. این موضوع در گزارشی مشترک از اندیشکدههای Agora Energy China و Agora Energiewende مورد بررسی قرار گرفته است.
«کوین تو»، مدیرعامل Agora Energy China، معتقد است چین تا حد زیادی چالش توسعه و مقیاسپذیری انرژیهای تجدیدپذیر را پشت سر گذاشته است.
وی اظهار کرد: «اولویت اصلی اکنون، تحول صنایع با تکیه بر انرژی پاک، تقویت امنیت انرژی و دستیابی به کاهش پایدار انتشار گازهای گلخانهای است. پانزدهمین برنامه پنجساله توسعه انرژی چین که قرار است اواخر امسال منتشر شود، نخستین آزمون واقعی این گذار در مقیاس بزرگ خواهد بود.»
این تغییر رویکرد در شرایطی رخ میدهد که روند رشد انتشار گازهای گلخانهای در چین بهطور محسوسی کند شده است. در سال ۲۰۲۵، میزان انتشار کربن این کشور تنها ۰.۵ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت؛ موضوعی که از احتمال رسیدن انتشار به مرحله تثبیت حکایت دارد. همزمان، تولید برق از نیروگاههای زغالسنگی برای نخستین بار طی یک دهه گذشته کاهش یافت. در چنین شرایطی، بخش عمده رشد انتشار گازهای گلخانهای به صنایع سنگین منتقل شده است؛ بهویژه صنایع فولاد، سیمان و محصولات شیمیایی که در مجموع حدود ۱۴ درصد از کل انتشار کربن چین را به خود اختصاص میدهند.
گزارش تأکید میکند کاهش انتشار در صنایع سنگین از طریق فناوریهایی نظیر هیدروژن تجدیدپذیر، گرمایش الکتریکی و استفاده از مواد کمکربن، مستقیماً به دسترسی گسترده به برق پاک و همچنین ایجاد یک شبکه برق انعطافپذیر و کارآمد وابسته است.
به اعتقاد کارشناسان، بدون توسعه زیرساختهای انتقال و توزیع برق و افزایش توان شبکه برای مدیریت منابع متناوب تجدیدپذیر، دستیابی به اهداف کربنزدایی در صنایع انرژیبر با چالشهای جدی مواجه خواهد شد.
اگرچه چین در توسعه انرژیهای تجدیدپذیر دستاوردهای قابل توجهی داشته است، اما گزارش نشان میدهد این موفقیتها با برخی چالشهای ساختاری همراه بودهاند. طی پنج سال گذشته، تولید برق از منابع خورشیدی و بادی بیش از دو برابر شده و این دو منبع در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۲ درصد از کل تولید برق کشور را تأمین کردهاند. با این حال، نرخ بهرهبرداری مؤثر از این ظرفیتها به کمتر از ۹۵ درصد کاهش یافته است.
این موضوع نشاندهنده افزایش شکاف میان سرعت توسعه ظرفیتهای تولید برق تجدیدپذیر و توان شبکه برق برای جذب و مدیریت این ظرفیتهای جدید است؛ مسئلهای که میتواند مانعی بر سر راه استفاده حداکثری از انرژیهای پاک باشد.
بر اساس این مطالعه، حتی اگر سال ۲۰۲۵ به عنوان نقطه اوج انتشار کربن چین ثبت شود، این کشور برای عمل به تعهدات بینالمللی خود تا سال ۲۰۳۵ ناگزیر خواهد بود میزان انتشار را سالانه دستکم یک درصد کاهش دهد. به همین دلیل، کربنزدایی صنایع سنگین به یکی از مهمترین اولویتهای سیاستگذاری انرژی و اقلیمی چین در دهه آینده تبدیل خواهد شد.
پیشتر نیز مرکز مطالعاتی GMK Center اعلام کرده بود که چین در صورت جذب ۱۷.۵ تریلیون یوان (معادل حدود ۲.۵ تریلیون دلار) سرمایهگذاری سبز طی پنج سال آینده، قادر خواهد بود تا سال ۲۰۳۰ حدود ۱.۶ میلیارد تن از انتشار گازهای گلخانهای خود را کاهش دهد. برآوردها نشان میدهد انتشار کربن چین در سال ۲۰۲۸ به اوج خود و سطح ۱۱.۳ میلیارد تن خواهد رسید و پس از آن روند نزولی در پیش خواهد گرفت؛ روندی که موفقیت آن تا حد زیادی به سرعت کربنزدایی در صنایع سنگین و توسعه زیرساختهای برق پاک وابسته خواهد بود.