![بازدید سرزده پزشکیان از یک سازمان دولتی/ گله رئیسجمهوری از وضعیت این پروژهها بازدید سرزده پزشکیان از یک سازمان دولتی/ گله رئیسجمهوری از وضعیت این پروژهها](/files/fa/news/1403/6/1/558452_834.jpg)
به گزارش میمتالز، میدان گازی آفرودیت که توسط شوورن، شل و شرکت نیومد انرژی اداره میشود، بهزودی یک چاه اکتشافی دیگر خواهد داشت و شورون تا پایان سال، طرح توسعه نهایی برای توسعه این میدان را به دولت قبرس ارائه میکند. ناتاسا پیلیدس، وزیر انرژی قبرس، هفته جاری در مصاحبهای با بلومبرگ گفت: اروپا مقصد مشخص گازی خواهد بود که از این میدان استخراج خواهد شد. این کشور گاز بیشتری از میزانی که میتواند تولید کند مصرف میکند و اروپا نزدیکترین بازار و بازار پرتقاضاست. این مقام قبرسی خاطرنشان کرد که قصد اتحادیه اروپا برای کاهش وابستگی به گاز روسیه، مطمئنا فضای مناسبی برای صادرکنندگان گاز غیرروسی فراهم خواهد کرد. میدان آفرودیت تنها میدان گازی قبرس نیست. شرکتهای اِنی ایتالیا و توتال انرجیز فرانسه، حفاری در یک بلوک فراساحلی را آغاز کردهاند که چند سال پیش یک اکتشاف احتمالا قابلتوجه را نشان داده بود. بلوک ۲ شامل چاهی است که در سال ۲۰۱۹ برآورد شده بود بین ۵ تا ۸ تریلیون فوت مکعب ذخایر دارد. این چاه توسط اکسون کشف شد که با شرکت «قطر انرژی» همکاری داشت و اکنون دو غول اروپایی هم در آنجا حفاری دارند.
کشف مهم دیگری که اخیرا در قبرس انجام شد، میدان کالیپسو بود که ذخایر آن با ذخایر کشفشده توسط اِنی و توتال انرجیز برابری میکند. با این حال فرآیند تبدیل شدن قبرس به یک قطب گازی منطقهای مهم، از عوامل عرضه و تقاضا عقب مانده است. توسعه میدان آفرودیت به دلیل مذاکره شرکای حاضر در این میدان درباره توافق سهم تولید خود با دولت قبرس، به تاخیر افتاده است. برای ذخایر شناساییشده در بلوک ۲، به نظر میرسد مشکل منابع ناکافی برای برنامههایی است که اکسون برای این چاه داشته است. از سوی دیگر، ترکیه از اینکه قبرس از منابع گازی بهره برداری میکند که آنکارا مدعی مالکیت آنهاست، خشنود نیست. مناقشات مرزی دیرینه میان قبرس و ترکیه نوعی مشکل همیشگی برای قبرس بوده است. مساله زیرساخت صادرات هم مطرح است. بر اساس گزارش اویل پرایس، چند سال طول خواهد کشید تا قبرس تولید گاز از همه این اکتشافات بزرگ را آغاز کند. آغاز تولید گاز در میدان آفرودیت، در سال ۲۰۲۷ پیشبینی میشود. خط لوله انرژن نیز ممکن است در سال ۲۰۲۶ تکمیل شود. تا آن زمان اروپا باید با هر چه از منابع دیگر تامین میکند، سر کند.
منبع: دنیای اقتصاد