به گزارش میمتالز، علی اکبری افزود: سرمایه اولیه این شرکت ۶همت بود که امید میرود که افزایش سرمایه ۵۰درصدی در سال ۱۴۰۲ صورت گیرد.
وی درخصوص ایده ایجاد تجلی گغت: درخصوص تامین مالی پروژهها از بانکها، مشکل این بود که سقف تسهیلات ۲۰۰ میلیارد تومان بود که برای پروژههای چند هزار میلیاردی کافی نبود.
روش دوم، استفاده از اوراق بود که محدودیتهای خاص خود را داشت؛ بنابراین تنها پولی که میشددر بلندمدت از آن استفاده کرد، بازار سهام بود. به همین دلیل برای استفاده از این منابع، شرکتی برای پروژههای توسعه معادن و فلزات ایجاد و منابع مالی شرکت تجلی در بازار سهام عرضه شد.
علی اکبری افزود: متاسفانه در ایران از برند شرکتها استفاده نمیشود. برند شرکت به تنهایی میتواند منابع مالی جذب کند. ما اگر از یک بانک یا نهاد مالی تسهیلات دریافت شود، حتما سقف و محدودیت دارد؛ اما اگر از برند شرکت استفاده شود، دریافت تسهیلات سقفی ندارد.
مدیرعامل شرکت تجلی توسعه معادن و فلزات در ادامه اظهار داشت: در شرکت تجلی چندین کار بهطور همزمان انجام شده که یکی از آنها عرضه اولیه بوده که از طریق آن، افزایش سرمایه و سلب حق تقدم صورت گرفته که برای سهامدار عمده نوعی تجدید ارزیابی است.
وی افزود: پروژههای نیمه تمام دولت که توجیه و FS مناسبی دارند، میتوانند توسط شرکتهایی مانند تجلی منتقل شود. یعنی پروژههایی به این شرکت منتقل شود که سودآور باشد. زیرا موضوع اعتماد مردم و بازار سرمایه در میان است. همچنین ایجاد شرکتهای پروژه محور مانند تجلی، یکی از روشهای مناسب تامین مالی برای پروژهها است.
وی در ادامه افزود: تجربه دیگر درخصوص شرکت پروژه محور تجلی این است که فرهنگ سهامداری در شرکتهای پروژه محور متفاوت است. از این رو در دو مجمعی که توسط تجلی برگزار میشود، سهامداران توقع تقسیم سود حداکثری ندارند.
مدیرعامل شرکت تجلی توسعه معادن و فلزات تاکید کرد: چند شرکت دیگر پروژه محور دیگر نیز مجوزهای لازم را دریافت کردهاند و امید میرود با گسترش این شرکتها باری از دوش تامین مالی پروژههای صنعتی و معدنی کشور برداشته شود.
وی خاطر نشان کرد: شرکتهای پروژه محور برخلاف هلدینگها بهجای سبد سهام، سبد پروژهها را مدیریت میکنند و با رشد پیشرفت فیزیکی پروژهها با رشد قیمت سهام آنها همراه میشود.