سرویس خبر : پیمانکاران
ضرورت استقرار نظام حاکمیت و مدیریت یکپارچه پروژهها در شرکتهای صنعتی و معدنی
میمتالز - بسیاری از شرکتهای صنعتی و معدنی بزرگ دارای ساختارهای متعارف مدیریت پروژه شامل PMO، واحد کنترل پروژه، مشاوران مهندسی، مشاوران مدیریت طرح و پیمانکاران EPC/EPCM هستند. با وجود این ساختارها، بخش قابلتوجهی از پروژهها همچنان با تأخیر، افزایش هزینه، تغییرات گسترده، ناهماهنگی بین پیمانکاران و عدم تحقق اهداف اقتصادی مواجه میشوند.
میمتالز - «ایرج فاضلبخششی» مشاور مدیریت پروژه در صنایع معدنی، بررسی پروژههای بزرگ معدنی، فولادی، نفت و گاز و زیرساختی جهان نشان میدهد که علت اصلی این چالشها معمولاً نبود سیستم کنترل پروژه نیست، بلکه نبود یک نظام حاکمیت و مدیریت یکپارچه پروژهها در سطح کارفرما است.
در بسیاری از سازمانها، هر پروژه دارای پیمانکار، مشاور و سیستم کنترل پروژه مستقل است، اما هیچ نهاد متمرکزی مسوول تحقق اهداف کلان سرمایهگذاری، مدیریت ارتباطات بین پروژهها، مدیریت ریسکهای مشترک، تخصیص منابع، مدیریت تغییرات و تضمین تحقق منافع اقتصادی کل مجموعه نیست.
این موضوع در شرکتهای تولیدی و معدنی که دارای پروژههای متعدد هستند از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا پروژهها از نظر مقیاس، فناوری، محل اجرا، نوع محصول، سرمایهگذاری و زمانبندی دارای تنوع زیادی هستند و گاهی موفقیت هر پروژه به عملکرد سایر پروژهها و سوددهی شرکت به عملکردهای محموعه وابسته است.
در چنین شرایطی ممکن است تمامی پروژهها از دید پیمانکاران و مشاوران موفق تلقی شوند، اما از دید سهامداران و هیات مدیره، اهداف اقتصادی و استراتژیک مورد انتظار محقق نشود.
در مطالعاتی که انجام شده است موارد زیر به عنوان مهمترین عوامل در ایجاد چالش در مدیریت پروژهها در ساختار کارفرمایی شناخته شدهاند:
- عدم اولویتبندی مناسب سبد پروژهها؛
- نبود برنامه یکپارچه که نشاندهنده ارتباط پروژهها و وظایف تولیدی سازمان باشد؛
- ضعف مدیریت ارتباط بین پروژهها؛
- نبود ارزیابی درست مستقل از عملکرد پروژهها؛
- ضعف مدیریت ادعا در پروژهها؛
- نبود کمیتههای تصمیمگیری سریع؛
- عدم پایش تحقق منافع اقتصادی پروژهها پس از تصویب.
شرکتهای بزرگ جهان طی دو دهه گذشته به تدریج از تمرکز صرف بر کنترل پروژه به سمت مدیریت سبد پروژهها و حاکمیت پروژه حرکت کردهاند و راهکار پیشنهادی آنها Enterprise PMO و استقرار چارچوب Enterprise Project Governance در سطح مدیرعامل و هیات مدیره و یا معاونتهای طرح و برنامه است.
وظایف اصلی این ساختار عبارتند از:
- مدیریت سبد سرمایهگذاری پروژهها؛
- اولویتبندی پروژهها؛
- کنترل تحقق اهداف اقتصادی پروژهها؛
- مدیریت ریسکهای کلان؛
- مدیریت ارتباطات بین پروژهها (Interface Management)؛
- مدیریت تغییرات؛
- مدیریت ادعاها و اختلافات قراردادی؛
- انجام بازبینیهای مستقل پروژه؛
- استقرار Stage Gate Reviews؛
- تهیه داشبورد تصمیمگیری برای هیات مدیره.
در PMO سنتی تنها به زمان، هزینه، پیشرفت تمرکز دارد. در حالی که ساختارجدید به مواردی همچون مدیریت سبد پروژهها، اولویتبندی پروژهها، تخصیص منابع و دیگر موارد کلان مدیریتی که خارج از پروژه توجه دارد که بر اجرای موفقیتآمیز سبد پروژهها و برنامه استراتژی بلندمدت و کوتاهمدت شرکت تاثیرگذار هستند.
1
مطالب مرتبط
عناوین برگزیده
سه دقیقه پیش
سیزده دقیقه پیش
نوزده دقیقه پیش
بیست و شش دقیقه پیش
چهل و دو دقیقه پیش
پنجاه و هفت دقیقه پیش
نه ساعت پیش
دوازده ساعت پیش
یک روز پیش
مدیرعامل فولاد کاوه عنوان کرد:
انجمن جهانی فولاد آمار تولید ماه می را منتشر کرد؛
مس ایران در مسیر ارتقای شاخصهای تولید؛
AWS نخستین خریدار مس کمکربن نوتون شد
مس ایران و کاشتِ ۷۶هزار نهال به یاد شهیدان مدرسه میناب؛
